Kore Savaşından günümüze dünya, "Japon Mucizesi"ni yeniden konuşur oldu. Batı'da, "Narin Çiçek" Japonya'nın 5-10 yılda toparlanıp kendileriyle yarışır duruma gelmesi; İslam Dünyası'nda ise, "geleneksel kültürünü değiştirmeden sadece teknoloji alarak kalkınma başarısı" bir "mucize" olarak görüldü. Hatta Türkiye'ye örnek gösterildi. "Batı'dan teknoloji alın, kültürünüzü koruyun" dendi. Buj tanı ve öğüt geçerli değildi ama kulağa hoş gelmişti.

Binlerce bilgin, sanatçı, araştırmacı Japonya'ya koştu: Mucizeyi görmek, sırrını çözmek için. Mucize, Japonların işkolik oluşunda, çalışmayı çok sevmelerinde, 15-16 saat çalışmalarında, geyşa'ların büyüsünde, harakiri'nin dehşetinde, yüksek intihar oranlarında, kamikaze ruhunda veya emeği sömüren taykun ilişkilerinde arandı. Bulunmayınca da "mucize" söylencesi giderek güçlendi. Batı'nın iki yüz yılda yaptığını Japonya yüz yıla nasıl sığdırmıştı acaba? "Mucize" zaten açıklanmayan şeylere yüklenen gizemli bir nitelik değil midir? Gerçekte bir Japon mucizesi yok, Japonların olağanüstü başarılarını açıklamaya elverişli gibi görünen ulusal nitelikleri vardır. Bu kitapta işte onları bulacaksınız.