Her okur, Dostoyevski’nin sayfalarına adım attığında, sadece bir romanın edebi dünyasına değil, kendi ruhunun en gizli dehlizlerine doğru bir yolculuğa çıktığını anlar. Onun kalemi, insanı suç ve kefaretin, inanç ile inkârın, umut ile çöküşün iç içe geçtiği o karanlık labirentin kalbine davet eder. Bu labirente aldığımız her adımda, kendi içimizdeki sırların ve çelişkilerin açığa çıktığını görürüz.
Bu kitap, Dostoyevski’nin sekiz büyük eserinin izini sürerek bu labirentin taşlarına tek tek dokunur: Suç ve Ceza’nın vicdan terazisinden, Budala’nın saf iyiliğine, Ecinniler’in siyasal fırtınalarından, Karamazov Kardeşler’in inanç ve isyan çığlığına kadar her bir bölüm, yazarın eşsiz dehasına ve insan ruhunun derinliklerine tutulmuş bir fener olduğunu anlatmak ister.
Aynı zamanda, Dostoyevski’nin karakterlerinin, basit edebi figürlerin ötesinde, insanlığın derin yaralarını, kırılgan umutlarını ve hiç sönmeyen arayışlarını yansıttığını gösterir. Bu yönüyle bir edebiyat incelemesinden fazlasını sunmayı hedefler: Kendi vicdanımızla hesaplaşacağımız, kendi karanlığımızda yankılanan sesleri duyacağımız bir yüzleşme düzlemi.
Bu labirente girenin kendisiyle yüzleşmeden çıkması mümkün değildir.
Hadi, yüzleşelim!